З жальом і смутком інформуєме, што 12 грудня 2024 рока вмер Іван Дзядик, долголітній член Стоваришыня Лемків, одданый справам лемківской культуры, участник вельох важных подій повязаных з діяльністю нашой орґанізациі. 

Ваньо Дзядик (бо так найчастійше называли Го його близкы і знаємы) належал до поколіня люди, якым хотіло ся діяти і творити дашто цінне, добре на благо лемківской культуры. В лемківскым руху присутный был уж під конец 50. років ХХ ст., маючы неполных двадцет літ.

Вродил ся 22  жолтня 1939 році во Фльоринці. В 1947 році як інчы, был насильно выгнаный в рамках Акциі Вісла. Родина Дзядиків нашла ся в селі Михалів на Нижнім Шлеску.

В маю 1987 рока оженил ся з Яніном Святківском – по роді Ізбянком. Покійный робил в банковисти, перешол вшыткы ступені – од референта, аж до становиска директора Західнього Банку в Злоторыі, котру то функцию полнил од 1981 рока через дальшых двадцет років.

Актывно спілдіял при орґанізуваню найперше Огниск, а пак Лемківской Ватры на Чужыні в Михалові. Коли в 1989 році основане остало Стоваришыня Лемків, влучыл ся в його діяльніст.

На зламі 80. і 90. років видіти мож го было на дощках аматорского Театру Стоваришыня Лемків, на сцені і попри сцені вчас Лемківскых Ватр в Михалові, першых Медженародных Бієнале Лемківской/Русиньской Культуры в Креници, зындранівского Од Русаль до Яна. На вшыткых тых подіях Ваньо Дзядик радо выступувал в роли конферансиєра, гумористы. Был участником Світовых Конґресів Русинів як член делеґациі Стоваришыня Лемків. Выступил в роли «Убека» в двох частях фабулярного фільму Андрия Копчы – «Акция Вісла – Выгнаня» і «Акция Вісла – На чужыні».

Через рокы публикувал на «Лемківскій Сторінці» ґазеты «Наше Слово», в союзівскых выданях: «Карпатской Руси», Календарях – альманах, часописмі Стоваришыня Лемків «Бесіда», «Загороді» Музею Лемківской Культуры в Зындрановій і ґазеті «Ватра». Писал о ріжных справах – здавал реляциі, описувал культурне жытя Лемків ци іх історию. Тексты вказували ся тіж в «Православным Перегляді» і украіньскоязычній ґазеті «Нове жытя». Выдал дві збіркы «Жартів і оповідань» (1991, 1995). В 2006 році опубликувал книжку під наголовком «Свята Земля», яка была особистым репортажом автора з поломництва проведеного в 2005 році.

За одданіст і вірніст православній Церкви был нагородженый церковныма нагородами. З його ініциятивы в 2009 році на двох флориньскых цмонтерях были одкрыты Промапятны Кресты припоминаючы о бытности Русинів в рідным селі.

В 2019 році Капітула Стоваришыня Лемків нагородила Івана Дзядика Нагородом ім. Никыфора – Епіфана Дровняка за труд жытя одданый для лемківской культуры.

10 липця 2024 рока вмерла його супруга – бл. п. Яніна Дзядик.

В 2024 році як староста мал чест класти оген під розпаліня 44. Лемківской Ватры на Чужыні в Михалові.  На жаль, уж більше не положыт ватряного огня.

Стоваришыня Лемків передає щыры слова спілчутя родині Покійного.

Вічна Вам Памят, Пане Ваню!!!